به گزارش حیات، وصیت نامه شهید شاندیز در ادامه می آید:«بسم رب الشهداء والصدیقین» « بسم الله الرحمن الرحیم» الحمدلله الذی هدانا لهذا و ما کنا لنهتدی لو لا ان هدانا الله و آخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمین. بنام او که جان عالمیان به ید قوت اوست. بر آن شدم بر حسب وظیفه چند کلمه به عنوان شهادتنامه بنویسم. از خدای متعال تمنای نهایت اخلاص در نیت خویش را خواستارم. پروردگارا تو خود از نهان ما باخبری و می‌دانی که جز به رضای تو و اعتلای کلمة حق پای در صحنة نبرد ننهادیم و خود گواهی که این انتخاب من بر اساس تعقل و اندیشه و عشق به ذات اقدست بوده و نیز تو بوده‌ای که با ید رحمانی بر قلبم با قلم عقل نگاشتی که «لا اله الا الله محمد رسول الله علی ولی الل ». و تو نیز محبت اولیائت و بغض اعدائت را به من ناسپاس از لطف و کرمت عطا فرمودی.  خدایا هر چه درونم می‌گذرد یارای کتابتش را ندارم و البته لزوم چندانی هم نمی‌بینم و نشانه‌ها و آیات تو بارز است. این خونها و شهادتها هم گواهی است و هرکه هشیار و بیدار نشود، خسر الدنیا و الاخره است. در خانه اگر کس است یک حرف بس است . حیات ما مرهون این ولایت و این اطاعت است که« اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولی الامر منکم».  و باید دانست که اعتصام به حبل‌الله چنگ زدن به ریسمان محبت و دوستی علی و اولاد اوست و در پیرو آن ولایت و زعامت فقیه و عالم ربانی حضرت امام خمینی دامت برکاته در کنف توجهات حضرت مهدی علیه‌السلام روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفدا است.  بهترین توصیه‌ای که می‌توانم کنم این است که از ملازمت قرآن و سنت نبی(ص) و اهل بیتش علیهم‌السلام لحظه‌ای غفلت نکنید که اینها خود راهگشای هدایت و نورهای الهی هستند. باز هم سفارش همان تقواست، تقوا، تقوا. انشاءالله که همة ما به خودسازی خود اهمیت می‌دهیم و این هم باعث سازندگی جامعة اسلامی خود می‌شود و باید که هدف فقط و فقط الله باشد و اکتساب رضای او.  چون وقت تنگ است به همین بسنده می‌کنم. و من الله التوفیق. و اما دربارة دیونات و حقوق و مظلمه‌ها؛ اول خدا را می‌طلبم از برای اصلاح دین، و اما بعد از خانوادة بزرگوار عزیزم درخواست دارم تا حدی که می توانند صدقه داده و حلالیت بطلبند و به صاحبان حقوق بگویند:« الا تحبون ان یغفر الله لکم»، پس اگر چنین یافتند از من عاجز و حقیر درگذرند. انشاءالله که خدا از لطف و کرمش آنها را غنی فرماید.  توصیه‌ام به خانواده، توصیة صبر است که همیشه زبان قالشان« انا لله وانا الیه راجعون» باشد و در این موضوع خود را به سختی و تعب نیاندازند و این رد امانت الهی را میمون و مبارک بدانند و صبور و شکور باشند .« ربنا افرغ علینا صبراُ و ثبت اقدامنا و انصرنا علی القوم الکافرین» همسر عزیز و گرامیم؛ گرچه نتوانستم حق همسری را نیکو بجا آورم، ولی در دعاهای خیر در حقتان خدا شاهد است دریغ نکردم. از خدای تبارک و تعالی نهایت سعادت و صبر و اجر را برای آن دوشیزة محترمه خواهانم و از خانوادة گرامیش نیز پوزش می‌طلبم. چه می شود کرد وظیفه یک بار آن را اقتضا می‌کرد و یک بار این را. خواهرانم و برادرانم، عزیزان جانم؛ در نهایت دوست می‌دارمتان و طلب سعادت و مغفرت برایتان دارم. پدرجان و مادرجان؛ در حق شما زبان من الکن و قلمم توانایی سپاس و وصف محبتهای شما را ندارد. بالاخره از این فرزند حقیرتان درگذشته و طلب غفران کنید. « و آخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمین» رحیم علی اکبری شاندیز 3 دی 1365